Rodzice nierzadko zastanawiają się jak nauczyć dziecko tego co ważne – odpowiedzialności, empatii, szacunku, czy też radzenia sobie z emocjami. Szukają odpowiednich metod wychowawczych, czytają poradniki, uczestniczą w doszkalających warsztatach, bądź zwracają się o pomoc do specjalistów.
Tymczasem jedna z najważniejszych lekcji, które możemy dać dziecku odbywa się każdego dnia, często niezauważalnie.
Dzieci nie uczą się tego, co im mówimy. Uczą się tego, co widzą każdego dnia – jak reagujemy na stres, jak radzimy sobie z porażką, czy bierzemy odpowiedzialność za własne błędy, jak traktujemy innych ludzi czy jak rozwiązujemy konflikty.
To, jak zachowuje się rodzic, bardzo często wprost odbija się w zachowaniu dziecka — jak w lustrze.
Dziecko patrzy i zapamiętuje
- Rodzic mówi „przepraszam” → dziecko uczy się brać odpowiedzialność za błędy.
- Rodzic rozwiązuje konflikty spokojnie → dziecko uczy się rozmowy zamiast kłótni.
- Rodzic pomaga innym → dziecko rozwija empatię i chęć wspierania.
- Rodzic dba o swoje granice (i o granice dziecka) → dziecko uczy się mówić „nie”.
- Rodzic okazuje szacunek innym → dziecko traktuje ludzi z szacunkiem.
ALE… dziecko uczy się także tego, czego nie chcemy go nauczyć
- Rodzic krzyczy → dziecko zaczyna krzyczeć, gdy coś idzie nie po jego myśli.
- Rodzic wybucha złością → dziecko ma trudność z kontrolą emocji.
- Rodzic obgaduje innych → dziecko powiela takie zachowania wobec rówieśników.
- Rodzic ignoruje zasady → dziecko nie widzi sensu ich przestrzegania.
- Rodzic unika odpowiedzialności → dziecko zrzuca winę na innych.
To nie są wielkie lekcje wychowawcze. To codzienność, bo mechanizm ten działa niezależnie od naszych intencji.
Zadaj sobie ważne pytanie…
Dlatego najważniejsze pytanie nie brzmi: „czego uczę moje dziecko?” Tylko: „co ono WIDZI, patrząc na mnie?” Bo właśnie tego się nauczy.
… i zapamiętaj
Warto pamiętać, że takie zachowania podlegają ocenie także w kontekście prawidłowego wykonywania władzy rodzicielskiej. Obowiązkiem rodzica jest bowiem dawanie dziecku dobrego przykładu.
Emocje są ludzkie, ale nie mogą być usprawiedliwieniem dla krzywdzących reakcji.



