script>

Twoje dziecko nie robi tego, co mówisz… naśladuje to – CO ROBISZ.

Rodzice nierzadko zastanawiają się jak nauczyć dziecko tego co ważne – odpowiedzialności, empatii, szacunku, czy też radzenia sobie z emocjami. Szukają odpowiednich metod wychowawczych, czytają poradniki, uczestniczą w doszkalających warsztatach, bądź zwracają się o pomoc do specjalistów.

Tymczasem jedna z najważniejszych lekcji, które możemy dać dziecku odbywa się każdego dnia, często niezauważalnie.

Dzieci nie uczą się tego, co im mówimy. Uczą się tego, co widzą każdego dnia – jak reagujemy na stres, jak radzimy sobie z porażką, czy bierzemy odpowiedzialność za własne błędy, jak traktujemy innych ludzi czy jak rozwiązujemy konflikty.

To, jak zachowuje się rodzic, bardzo często wprost odbija się w zachowaniu dziecka — jak w lustrze.

Dziecko patrzy i zapamiętuje

  • Rodzic mówi „przepraszam” → dziecko uczy się brać odpowiedzialność za błędy.
  • Rodzic rozwiązuje konflikty spokojnie → dziecko uczy się rozmowy zamiast kłótni.
  • Rodzic pomaga innym → dziecko rozwija empatię i chęć wspierania.
  • Rodzic dba o swoje granice (i o granice dziecka) → dziecko uczy się mówić „nie”.
  • Rodzic okazuje szacunek innym → dziecko traktuje ludzi z szacunkiem.

ALE… dziecko uczy się także tego, czego nie chcemy go nauczyć

  • Rodzic krzyczy → dziecko zaczyna krzyczeć, gdy coś idzie nie po jego myśli.
  • Rodzic wybucha złością → dziecko ma trudność z kontrolą emocji.
  • Rodzic obgaduje innych → dziecko powiela takie zachowania wobec rówieśników.
  • Rodzic ignoruje zasady → dziecko nie widzi sensu ich przestrzegania.
  • Rodzic unika odpowiedzialności → dziecko zrzuca winę na innych.

To nie są wielkie lekcje wychowawcze. To codzienność, bo mechanizm ten działa niezależnie od naszych intencji.

Zadaj sobie ważne pytanie…

Dlatego najważniejsze pytanie nie brzmi: „czego uczę moje dziecko?” Tylko: „co ono WIDZI, patrząc na mnie?” Bo właśnie tego się nauczy.

… i zapamiętaj

Warto pamiętać, że takie zachowania podlegają ocenie także w kontekście prawidłowego wykonywania władzy rodzicielskiej. Obowiązkiem rodzica jest bowiem dawanie dziecku dobrego przykładu.

Emocje są ludzkie, ale nie mogą być usprawiedliwieniem dla krzywdzących reakcji.

Udostępnij:

Więcej artykułów

Dziecko czy zakładnik?

Utrudnianie dziecku kontaktu z drugim rodzicem często bywa interpretowane jako przejaw większej troski, jednak nie jest to ani dowód „większej miłości”, ani silniejszej więzi. Znacznie

Jak zniszczyć dziecku dzieciństwo?

Rodzice zarówno po rozstaniu, a czasem nawet będąc jeszcze razem, potrafią pewnymi zachowaniami zniszczyć dziecku najważniejsze kilkanaście lat życia, bowiem w tym czasie kształtują się